Tytuł posta w sumie idealnie oddaje moją obecną figurę, bo nie umiem poradzić sobie z utrzymaniem wagi i w efekcie ona wciąż spada, ale nie o tym miałam dziś pisać. Otóż chciałabym Ci pokazać kościste spodenki, które zrobiłam
całkiem dawno temu, dosyć rzadko w nich chodzę, ale za to są one moim
zdaniem bardzo interesujące, kiedy się już taki kościsty tyłek zobaczy.
Zatem projekt. Weź prześwietl spodnie – no nie da rady. Okej,
poradzimy sobie inaczej. Uzbrojona w ołówkowy projekt i kredę, zaczęłam
tworzyć szkic na spodniach. Po jakimś czasie, naprawdę trudno mi
określić jakim, wyglądało to już tak:
Po zrobieniu projektu przyszła pora na trudniejsze zadanie – wypełnianie
go farbą. Nie jest to idealne, bo malowałam na spodenkach pierwszy raz w
życiu, w zasadzie to mając na uwadze moje obecne umiejętności, to można było zrobić je o niebo lepiej. Powtarzam sobie jednak moje słowa z pierwszego posta - ten blog ma być świadectwem o mojej drodze w samodoskonaleniu i nawet te spodenki powinny się tutaj znaleźć.
Mam jeszcze jedno zdjęcie, które przedstawia trzy pary spodenek mojego pomysłu i wykonania, już w świetle dziennym. Poprzednie zdjęcie było robione chyba o drugiej w nocy, zaraz po tym, jak skończyłam malować.
Ta sklejka zdjęć jest na tyle szeroka, że gdybym wstawiła je w większym rozmiarze (a przeskok na bloggerze między "duże" a "bardzo duże" jest spory), to wychodziłaby poza szablon. Można ją zobaczyć w oryginalnym rozmiarze, używając opcji "pokaż obrazek".
Wrócę,
Łosiek.